كردى و آن را در كوى و خيابان افكندى و به يغمايش بردى . انگار مىپندارى كه اين ميراث توست » . حجاج با شنيدن اين سخنان بر فراز منبر رفت و مردم را سوگند داد كه هر چه برده‌اند بازپس بياورند . « 1 » بنابراين شجاعت ، خوى و خصلت امام چهارم بود امّا شرايطى كه آن‌حضرت در آن به سر مىبرد ، از كمبود انقلاب و شجاعت خبرى نبود . زيرا واقعه كربلا ، ضمير امّت را از شجاعت آكنده بود در عوض اين دوران به ويژگى ايمانى كه مرتبط با انقلاب و اهداف ارزشمند آن بود ، نياز شديد داشت ، و از همين رو ، امام كوشش خود را به اين سمت متوجّه كرد ! برخى از ساده انديشان مىپندارند كه اين امر ، از شخصيّت امام سجّاد عليه السلام نشأت مىگيرد چنان كه در بارهء پيامبران نيز معتقدند كه فداكارى ابراهيم و صبر نوح و تندى موسى و زهد عيسى عليهم السلام و اخلاق حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و ديگر صفات متمايز هر يك از فرستادگان خدا ، ويژگى خاصّ شخصيتى آنان و معلول حالات مزاجى ايشان بوده است . حال آنكه اينان از ياد برده‌اند كه خداوند خود آگاهتر است كه رسالت خويش را در كجا قرار دهد . در واقع خداوند هر كجا حكمتش اقتضا كند رسالت خويش را همان جا مىنهد . ويژگيهايى كه از هر يك از پيامبران ظاهر شده ، مطابق با شرايطى بوده كه در آن مىزيسته و نيز طبق روحيهء مردمانى بوده كه با آنها سر و كار داشته‌اند . تا آنجا كه اگر فرض كنيم پيامبرى در مقام و موقعيّت پيامبرى ديگر

--> ( 1 ) - عوالم العلوم ، ج 18 ، ص 179 .